RİTİM:UYGULAMALI EGZERSİZ YAZI SERİSİ-6

Karanlıktaki Katil

Zaman zaman Katilin Göz Kırpması diye de anılan, Karanlıktaki Katil, gerilim ve gevşemeyi denimlemek için bir oyundur. Oynamak için 6 veya 8 insan toplayın; 12 ile 20 kişilik bir sınıf da harika olabilir. Herkes bir çember içinde oturur ve gözlerini kapar, sonra oyun moderatörü tüm çember etrafında yürür ve yürürken birisinin omzuna dokunur. Bu kişi katildir ve moderatör ile katil dışında kimse katilin kim olduğunu bilmez. Katilin amacı; kimliğini belli etmeden herkesi öldürmektir. Silahı ise göz kırpmadır. Eğer katil başka birisinin bakışını yakalar ve göz kırparsa, bu oyuncu odanın etrafında bakışlarını gezdirerek yavaşça 5’e kadar saymalı ve sonra da “ölmelidir”; ne kadar teatral oynanırsa o kadar iyi. Katili bulmak için onun birisine göz kırptığını görmeniz lazım ama bu kişi kendiniz olamazsınız.

Bu oyun çok zevklidir, ama ilginç tarafı zamanla, bilginin açığa çıkmasıyla ve gerilimle ilgili olarak sonradan yapılan tartışma. Oyunun başında ne kadar bilgiye sahipsiniz? Bir katil olduğunu biliyorsunuz ama bunun kim olduğunu bilmiyorsunuz. Kendi kendinize şu soruları sorarsınız: Katil kim? Acaba öldürülecek miyim? Ne zaman birisi öldürülecek? Her bir ölümle birlikte hem gerilimde hem de bilgide bir değişiklik yaşanacaktır – ölümün ne kadar teatral bir şekilde oynandığına bağlı olarak birbiri ardına şok veya sürprizleri deneyimler, sonra öldürülenin siz olmamanızdan dolayı rahatlar ve sonra da olası kurban sayıları azaldıkça tırmanan gerilimi yaşarsınız. Demek ki sıradaki siz olabilirsiniz ve kısa süreliğine rahatlayan gerilim yeniden oluşmaya başlar.

Kurgucu ritim kurgusunda tam olarak şu donanımlarla çalışmaktadır: zaman, enerji ve gerilim yaratmak için bilginin ifşası.  Bir soru, ilgi kaybolmadan önce, ne kadar süre cevapsız kalabilir? Eğer sizin oyununuzdaki katil cesur değilse ve kimse öldürülmezse, ilgi çok çabuk azalır, çünkü “kim” ve “ne zaman” sorularının gerilimi “kimse” ve “hiçbir zaman” ile cevaplanacaktır.

Bilginin ifşası yalnızca bir zamanlama değil, aynı zamanda bir enerji meselesi – eğer birkurban yalnızca omzunu silker ve “ben öldüm” derse, bunun çok az bir etkisi olur. Eğer aniden kalkar, acıyla bağırır ve kıvranarak yere düşerse, belki de bu defa aşırıya kaçılmış olunur. Oyunculuğun yoğunluğunu veya enerjisini gerilimi rahatlatmak ve yeniden alevlendirmeye göre ayarlamak da kurgucunun işinin bir parçası.

Gerilim cevaplanmamış soruda yatar. ritim kendisini oluşturan ve serbest bırakan zaman, enerji ve harekettir.

Kaynak: Sinemada Ritimlerin Kurgusu, Karen Pearlman, s.87.

Kitaptan siteye aktarılmıştır.

Emin Pakdemir

Leave a reply


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.